woensdag 8 februari 2012

Onze kater Karel

Karel heet voluit, KareltjeVon Conil de La Frontera of te wel dikke poe.
We waren op een camping in Spanje en hadden net alles opgezet en ons met een glaasje wijn geïnstalleerd of er kwam een magere rode kat voorzichtig de voortent insluipen. Hij keek een paar keer rond, zocht een plekje en ging liggen slapen.


Er leven veel zwerf katten op de campings in Spanje en de buitenlandse gasten voeren de katten, zeker in de winter.
De Spanjaarden zelf vinden de katten niet fijn en jagen ze weg. Soms gaat dat met bruut geweld.


Het zwerf katertje ging weer op pad en wij dachten dat hij wel weer een nieuw stekje zou zoeken maar nee hoor . Hij kwam weer terug en liet zich aaien dat in tegen stelling met de andere zwerf katten die erg schuw waren. Onze naaste bewoners op de camping keken toe en zagen dat het katertje met ons mee begon te lopen naar de douche en als we naar de camping winkel gingen. Men begon namen voor de kater te verzinnen en iedereen bemoeide zich met het brutale rode katertje.



De naam Karel was ons idee en Von kwam van onze duitse vrienden af. Conil was het plaatsje waar we campeerden dus werd het Kareltje Von Conil De La Frontera.

We zijn met Kareltje naar de dierenarts in Spanje gegaan en hebben hem laten na kijken, ze jeweetwel laten weghalen en hem laten inenten voor de grote reis naar Nederland.



Kareltje vond het prima in de auto en ik liet hem net als een hondje, dus aan de lijn uit. Ons huis viel bij Karel goed in de smaak en we hoefden hem niet binnen te houden om te wennen. Hij liep gewoon achter ons aan. In Spanje kon Karel alleen maar water uit lekkende kranen drinken, want hij kon het nergens anders vinden.

Thuis heeft hij die gewoonte gewoon willen aanhouden.
Karel heeft van zijn ontberingen in Spanje wel een drang tot overleven overgehouden. Hij wil altijd vreten en onze dieren arts heeft gezegd, aan zijn onvoorstelbare vreetzin kun je niets meer doen maar als Kareltje zo door blijft eten zou hij wel eens kunnen ontploffen.


Karel is nu al heel wat jaren bij ons en zeer tevreden. Slaapt veel, bijt af en toe in je enkels of je handen maar hij is zo lief............onze dikke poe.




Volgend keer gaat het over Witje, onze zwarte lieve poezemuis.

Vrolijke groetjes Renée

9 opmerkingen:

Terra-Debora zei

Een heerlijke dikkertje en lief. En brutale mensen krijgen veel voor elkaar, geldt natuurlijk ook voor dikke poe. Hij wist natuurlijk wel bij wie die aan moest kloppen.

Leuk om te lezen!

Warme groetjes Debby

quiltingmieke zei

piep, zalig verhaal,Wij hebben hier ook 3 van die leuke spinnepoezen die zomaarzij komen aanlopen

knuf mieke

Johanna Zweden zei

Wat een ontroerend verhaal, en ja ik herken het eruit, van mijn tijd in Spanje, Waar ik woonden waren veel zwerf katten, elke dag kocht ik extra eten Spanjaarden vonden dat maar raar, maar ik had mijn poesje die ik daar verzorgde en vele Nederlanders deden dat ook, alle restjes gingen naar de poezen.

Ik vind het heerlijk om te lezen, dat jullie poes een van de gelukkig was die gered is geworden.

Zo hebben wij aan Hoover terecht gekomen, in Engeland, opeens was hij bij ons binnen een magere kat, maar eten dat hij deed, hij at wel 3 blikken per dag, (zodoende zijn naam Hoover) toen na een week niemand hem kwam claimen, hebben we hem ook naar de dierenarts gebracht, en net zoals jij dit allemaal laten doen, maar van dit magere katje, werd het een stoer kater, die heel dik werd, maar hij is 23 jaar geworden, of ouder, want de dieren arts zei toen tegen ons, dat hij tussen de 5 en 10 jaar was, en wij hebben hem 18 jaar gehad,

Dus toen ik dit verhaal las, werd ik weer even terug gebracht naar mijn tijd in Spanje, met de poezen, en Hoover, die ik elke dag nog mis, maar heb inmiddels weer een kat gered uit het asiel, nu ik denk eerder dat hij ons gered heeft, zo van je moet mij nemen, want ben erg lief.

Fijne dag

Mascha zei

Wat een mooi verhaal. Ik zag het gewoon helemaal voor me. Hij heeft een goede smaak voor het uitkiezen van zijn baasjes.
Groetjes Mascha

Anoniem zei

Und wir haben vor 13 Jahren ein kleines, ausgehungertes Kätzchen an der holländischen Autobahn gefunden ..und mit nach Deutschland genommen.Felix ist der liebste Kater den ich erlebt habe! So viel Freude! Gruss Annette aus Süddeutschland

Sabine Hoogkamer zei

Wat een schattige kat die Poe. Wij hebben hier ook zo'n poezenbeest rondlopen. Een heus poezendame genaamd "Ginny" een heus spookje. En wij, inclusief mijn dochter, zijn haar butlers. :-)

Kiekplaotiesenzo zei

Wat een leuk verhaal over Karel de kat. en ik weet zeker dat ie bij jullie erg goed verzorgd, hij ziet er mooi uit! groet.

Ineke Hulzebos zei

Wat een leuk verhaal, erg ontroerend ook. Lieve groetjes

Renée zei

Wat heerlijk om te lezen dat er zoveel poezen liefhebsters zijn en dat ik niet de enigste ben die, die harige vriendjes zo lief vind.

Ook honden hebben een speciaal plekje in mijn hart. Wij hebben 2 labradors gehad Les en BO en beide hebben ze goede en zeer liefdevolle herinneringen na
gelaten.

vrolijke groetjes Renée